Verklein je wereld

Blogboek
'Jouw weg naar geluk'

Reis je met mij mee?

Verklein je wereld

'Verbeter de wereld', begin bij je zelf... Deze term kennen we allemaal nog wel uit de voorlichting filmpjes over het milieu uit de jaren '90 denk ik? En misschien klopt dit wel meer dan jezelf denkt.

"Hey, daar is hij weer...", hoor ik je denken. En ja, daar heb je gelijk in. Een hele tijd niets geschreven en nu plots weer een tekst. Ja, soms gaan dingen zoals ze gaan. Is dit dit goed of juist fout? Ik weet het niet, misschien gaat het soms wel zoals het moet gaan en moeten we dit juist niet beoordelen met 'goed' of 'fout'. Dingen laten berusten zoals ze gaan kan soms veel stress van je afschudden'. Makkelijker gezegt dan gedaan?Zeker, daar heb je gelijk in. Maar 'niet geprobeed is ook niets overwonnen', moet je maar denken. Veel lees plezier! 

Maak de wereld kleiner…

Een hele periode niets geschreven en toch is er van alles gebeurd. Zo ben betrokken geraakt bij verschillende maatschappelijke projecten, zeker in deze Coronatijd. Maar ook heb ik punten gezet achter bezigheden waarin ik voor mijn gevoel niet verder kwam. De drive werd minder naar maten de tijd vorderde. Maar ook een punt achter 'verenigingswerk' gezet waarbij ik nog steeds heel graag bij betrokken ben. Het leek nu zo te moeten zijn om afscheid te nemen en om het allemaal weer eens wat anders in te kunnen gaan delen.

In deze lange periode heb ik me wel veel afgevraagd. Ik heb samen met andere verschillende (maatschappelijke) activiteiten op mogen pakken, op het werk zijn we overgegaan naar een nieuw pand en daarmee een volgende ontwikkeling in onze bedrijfsaanpak. Maar ondanks alle positieve dingen die er gebeurde voelde ik ook dat ik er niet gelukkiger van werd, nog sterker… Soms zelfs ongelukkiger?

Op ten duur voelt dit in mijn hoofd als een waar gevecht. Ik zou zo graag van positieve invloed zijn op wat er hier op de wereld gebeurd; onrecht, ruzzie, verkeerde keuzes… ze zijn van alle dagen en we zien ze allemaal om ons heen gebeuren. Ik kan ontzettend boos worden van onrecht, zeker als ik zie dat mensen dit bewust veroorzaken. Maar wat kan ik ermee?...

Ooit heeft een maatschappelijk werker, die ik erg vertrouwde, mij verteld: “Waarom zou je zoveel aan andere mensen/die situaties denken? Denk alleen aan jezelf, maar voor jezelf keuzes en kijk wat er gebeurden gaat.” Ik stond perplex… Hoe kon zo’n sociaal persoon met zo’n kortzichtig idee komen?...

Ik denk daar nog vaak aan terug en zie daarin ook zeker mijn valkuil. De maatschappij heeft een grote aanzuigende werking op mij, zeker als ik denk dat dingen socialer kunnen. Ik stort me er niet meer zo snel in als vroeger (waarna ik dan vaak achteraf met een vervelend/vermoeiend gevoel achter bleef), maar als ik eenmaal een kleine stap heb gemaakt voelt het vaak of ik van dat rustig bergweggetje plots weer midden op de snelweg zit en ik geen andere kant op kan gaan, dan waar al het verkeer ontzettend snel heen gaat.

Het gevolg hiervan is dat ik heel hard op de rem wil gaan drukken, omdat ik me realiseer dat dit niet de juiste snelheid/manier is voor mij, mijn lichaam en mijn gevoel. Maar boven de weg blijf ik wel de bewegwijzering zien waarop staat “rechtdoor voor een maatschappelijker bestaan voor iedereen’. Ik realiseer mijzelf; als ik op de rem trap veroorzaak ik zeker een opstopping en veel negativiteit, maar als ik met iedereen meega kom ik zeker met een oververhitte motor te staan… 

De theoretisch oplossing is heel makkelijk, zeker als ik sommige mensen er over hoor praten. Het gras is immers altijd groener bij de buren, niet waar?... Maar we weten ook uit ervaring dat het niet altijd zo werkt. Want is het de oplossing om op die bergweg te blijven en niemand te ontmoeten? Of zou je er ook voor kunnen kiezen om op de snelweg te blijven en de rechtse baan te kiezen, waarmee je nog steeds dezelfde kant op gaat, maar je ook je eigen snelheid kunt bepalen?

Ik heb niet jouw antwoord, ik kan je alleen deze vraag stellen die je voor jezelf mag beantwoorden en dat alleen als je hier behoefte aan hebt. Soms zul je ervoor kiezen om daadwerkelijk terug te schakelen om op dat bergweggetje te blijven, een ander kan al veel profijt hebben om met de rest mee te rijden, maar dan wel op een ander tempo.

In mijn sociale bezigheden wordt je vaak al snel organisatorisch betrokken en omdat dit eigenlijk vaak gebeurt denk ik wel eens dat het wel zo zal moeten zijn. Maar waarom geeft me dit dan ook vaak een vermoeiend/negatief gevoel terwijl ik ook weet dat ik echt van waarde kan zijn op sommige punten? Ook bij mij gebeuren er nog altijd dingen die ik ook niet altijd kan verklaren en soms maar gewoon moet laten gebeuren om er mijn lessen uit te leren. Niet altijd meteen duidelijk op korte termijn, maar we leren er zeker wel weer uit voor latere periode.

Ik vond een opmerking van iemand uit ons dorpje erg mooi en aansprekend. Zij vervult een sociale functie in ons dorp door er te zijn voor ouderen en daarmee voorkomt ze dat iemand alleen komt te zitten. Bij verschillende maatschappelijke besprekingen komen we elkaar tegen, tot ik haar laatst ook persoonlijk nog even sprak en zij zei: “Ik ga zeker niet naar al die vergaderingen, mijn doel is om er te zijn voor de ouderen, ik steek liever mijn tijd daarin dan in al die vergaderingen”. Weer een mooie voorbeeld van ‘terug schakelen’ in plaats van ‘meegaan met de snelheid van de rest’. En dus heel duidelijk te kiezen voor wat je doel is.

En misschien was dit wel het antwoord en verklaring voor mijn gevoel van de laatste periode waarin ik probeerde om samem met andere een socialer omgeving te creëren, maar ik er zelf niet altijd een fijner gevoel aan overhield. We kunnen de wereld alleen niet dragen, we kunnen de wereld ook alleen niet redden.

Dagelijks worden we overspoeld met berichten , hoe meer je hierin meegaat hoe groter je doel kan worden om hier iets aan te willen doen. Maar dit gaat je niet lukken, althans de meeste mensen niet. "Maar ga ik hier dan ook vertellen dat je maar niks moet doen en alleen aan jezelf moet denken?" "Net als die maatschappelijk werker mij een paar jaar gelden vertelde?" Nee, dat denk ik niet, maar denk er eens over na… Dat hij zij mij toe ook laten doen.

Wat ik je wel wil meegeven is; Maak de wereld kleiner om je heen, je kunt heel veel mooie en maatschappelijke dingen doen, kort in je omgeving, hoe groot deze omgeving ook is. Het ‘kopje soep naar je buurman brengen’ kan zeker net zo belangrijk zijn als de wereld redden van alle oneerlijke zaken.

Maak de wereld kleiner en daarmee mooier. Als we allemaal iets doen komen we er ook wel.

© All rights reserved - www.jouwwegnaargeluk.nl - 2019